Teknedeydim,

Parmaklarım masmavi dalgaların arasında.

Açmak istemedim gözlerimi,

Kokusunu duyduğumda hanımellerinin.

İçime çekmek istedim son nefesini,

Sararken seni o yemyeşil buğu.

Bıraktın gözlerinin hüznünü avuçlarıma,

Islak öylesine.

Yüzeye çıkmak istemedim maviliğin içinden,

Tekrar nefes almak bile…

Uzaklara çağıran ezgisini duyduğumda sesinin,

Cennetteydim.

Uyandığımda teknedeydim,

Kendimi içinde bulduğum sonsuzlukta.

Hiçliğin renkleri yutan kara noktalarıydı,

Avuçlarımın içindeki buğulu gözlerin.



Ahmet Rıfat İlhan


Konuk Yazar

Konuk Yazar

Merdiven Altı İnsan Kaynakları Müdürlüğü Konuk Yazar Bürosu

7 yorum

Avatar

Selda · Ocak 28, 2021 6:15 am tarihinde

Çok etkileyici

    Avatar

    Bülent Irmak · Ocak 29, 2021 10:55 am tarihinde

    Sevgili Ahmet İlhan,kendimi teknede denizin prtasında hissettim,kalemine sağlık,

Avatar

Orhan Kumral · Ocak 28, 2021 11:30 pm tarihinde

Ahmet Rıfat bir kez daha şiir okuma zevkini tattırdı. Kurgusuna, yüreğine sağlık.

    Avatar

    Serra · Ocak 29, 2021 2:10 pm tarihinde

    Duygulara dokunan bir şiir. Daha önceki şiir gibi bunu da çok beğendim.Şairin yüreğine ve eline sağlık.

Avatar

Zümrüt · Ocak 29, 2021 12:57 pm tarihinde

Çok yalın,temiz bir ruh hali insanı ufuklara götürüyor..

Avatar

Ufuk Kadız · Ocak 29, 2021 1:07 pm tarihinde

Yine güzel betimlemelerle şiiri yaşıyor insan. Kaleminize, emeğinize sağlık.

Avatar

Hazım · Ocak 30, 2021 4:22 pm tarihinde

Şairi yürekten kutluyorum. Çok anlamlı ve duygulu bir şiir olmuş. Şirin yeni şiirlerini bekliyorum.

Aklınızdan Ne Geçiyor?

%d blogcu bunu beğendi: