Mart 29, 2020
metin-arslan-cagırıyorlar-gitmem-gerek-merdiven-alti-yazar

Çağırıyorlar Gitmem Gerek – Metin Arslan

masadan silinen rüyaların öncesi

ihtimallerin sıfırla çarpıldığı öğleden sonrası

Zeyra’nın dünyaya dik açıyla bakan gözleri

evini bilir, evinden çıkmaz

kazak örmüş ruhunu bekler askılığın gölgesi

nasıl olmuş nerden doğmuş derdi duyulmamış

masal evvela iyiler bahçesinde imgesi

söz gelimi bir çıtırtı huzursuzluğu çığ

acısıyla ipleri bağlamış sonsuz kere

durmuş koca çınarı ağlatan çocuklar

kendiliğinden midir bu aynanın karşısındaki varlığı

yerle gök arasına dalmış pencereden

kızıl çemberinde insan bağ, kördüğüm

yukarıdan baksa düşer aşağıdan mavi

menekşelere dokunur küçük külsüz parmakları  

yerden çekilen bacakları nedendir havada

araladığı bulutu tutmuş berjere sermeli

sepet sanır ya ondandır o ipin ucu

gücü kalmıyor yekten bırakıyor vücudunu boşluğa

süzülüyor son nefeslerin bıraktığı rüzgarla

yanından geçen boncukla velet nasıl bağlı

kitap tutmuş elleri gülüşmüş iki çift göz

yaşından yüzüğü eskimiş kakülleri siyaha düşman

hayalden büyümüş dişleri dökülmemiş ilk anneler

topraksız köylerden isyana dirilen göbek bağları

gördü, anladı dünya neyden mahrum

usulca aralarından uçtu geçmişin kırıklığına

beyaz tenli sıcaklık ısıtmazmış kış günü

gri örtmezmiş dirseğinde kalan zamanı

yürüdüğü yollarda yine yürüyeceğini bilir

müzik bir çare değilmiş sesinin kısıklığına

koca yaşlı tipsizin tepesinde dört döner

herkes bilir ki kendi etrafında dönüyor

aramadığından bulamaz en sevdiği oyuncağı

karanlığa doğru koşar vazgeçtiğini sanır

belki gelirsin şehri rehin alır

durduğu yerden kendini göremez şahane

kaldırımdan yürür de hiçliğiyle alakası yok

sırtına binmiş kainatı pazara götürür

giderken boş bir ev bırakır kaplumbağalar gibi

arkadaşlarını biriktirir ekmek kırıntılarında

bu şehirden bilirim dediği hataları

durmuş düşünmenin ağırlığıyla tartıya çıkar

ağaçlardan düşer kokusunu kavanozlarda saklar

yüzünü dönmüş dik yokuşlardan yarına

doğmak pansuman en güzel yarasına

Zeyra ağlar sığınacak bir yer var oradan izler

küçükken çizemezdi sönmüştü çünkü




Metin Arslan

Sosyal Medyada Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: