Ölü’nün – Mecit Tilim


Kime anlatayım
Kim duyar
Tıka basayım,
ölüyorum.
Duvarlar, surlar, şehirler, ölüyorum.
Hayat kadını gibi
Çölde sürten hasta rüzgarım ben
Piyano’nun ağlamasını,
Valse’ın ölmesini görürsem
Sıcak kumlarla düşüp kalkarım
Ölüyorum.
Işıklarını söndür aklımın
Görmemeliyim onu,
Örtün omurgamı ıslak şiirlerle
Ölüyorum.
Bu orman, bu erozyon
Silik bir cenazesi 1973’ün
Beyaz siyahtan daha zayıf
Raşitizm olgusuyla büyür öpüşlerim
Ölüyü öpersem ölürüm rivayetleri
Bu kadın, bu adam
Beyaz siyahtan daha silik
İstanbul gibiyim İstanbul
Ölüyorum.
                                    Mecit Tİlim

 Bu görsel www.ozgurroman.com adresinden alınmıştır.

Konuk
Konuk

Konuk

Merdiven Altı İnsan Kaynakları Müdürlüğü Konuk Yazar Bürosu

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir