Mutluydu – Taha Bostancı

intiharın izleri..


Çocuktum… Her akşam yemeğimizde annemin resmini masamızın baş köşesine koyardım. Oradan babamla bana gülümserdi annem. Mutluydu. 

Babam, yemeğin ortasında, plağa; Erol Evgin’den İşte Öyle Bir Şey Parçaşını koyardı. Rakısıyla eşlik ederdi şarkıya. Uğultuyla. 

“Hani eski bir resme bakarken, hani yılları sayar da insan..” 

Ve bu; “sayar da insan,” kısmından sonrasını getiremezdi, susardı.

Sonra bir akşam yemekteyken, babam, biten rakı şişesini duvara fırlattı. Bana döndü.

“Yapma artık,” cam kırıklarının sesi gelirken, “annen kendi seçimini kendi yaptı.” 

İnanmadım. Annem bize gülüyordu. Mutluydu.

Ama bir sabah resmi parçaladım. Büyümüştüm. 

Parçaların içinden gülüyordu annem. Hâlâ mutluydu…


Taha Bostancı

  • 13
    alk_
    Alkış
  • 0
    be_enmedim
    Beğenmedim
  • 1
    sevdim
    Sevdim
  • 2
    _z_c_
    Üzücü
  • 0
    _a_rd_m
    Şaşırdım
  • 0
    k_zd_m
    Kızdım

Gidecek bir yerim yoktu. Kitaplara sarıldım...

Yazarın Profili
Paylaş
İlginizi Çekebilir

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yorumlar (1)

  1. Ne çok şey dolu şu bir sayfada

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir